De Wortelkindjes

Ik had opdracht van Gerbranda State om in een workshop wortelkindjes te gaan maken. Die waren helemaal nieuw voor mij. Daarom ben ik op zoek gegaan en kwam tot ontdekking dat het om een antroposofisch verhaal gaat dat ze gebruiken voor de seizoentafel. Omdat het zo’n mooi verhaal is, ga ik het jullie vertellen.
IMG_20190213_134905
Het gaat over de wortelkindjes die onder in de aarde tussen de wortels van de bomen slapen. De hele winter lang. Ze merken niets van de kou, slapen in hun warme holletjes en dromen van het zonlicht waarin ze de vorige zomer speelden. Als de winter voorbij is en de lentezon de sneeuw laat smelten komt Moeder aarde met haar lichtje om de kindjes te wekken. ‘Opstaan kindjes, wakker worden, jullie hebben lang genoeg geslapen. We gaan aan het werk want het wordt lente. Ik heb scharen, naalden, garen en lapjes voor jullie om nieuwe kleren te gaan maken. Als jullie allemaal klaar zijn, zal ik met mijn sleutels de poort naar de aarde open doen’. Hoera, riepen de kindjes het wordt lente! Moeder aarde heeft lapjes in prachtige kleuren in haar mand en alle wortelkindjes kiezen hun eigen kleur om een jurkje te maken. Het sneeuwklokje kiest voor een wit lapje, het vergeet-me-nietje hemels blauw, de boterbloem helder geel en het klaproosje voor vuurrood. Ze zitten gezellig bij elkaar in de kring en beginnen te knippen en te naaien totdat alles past en ze zingen vrolijk alle lenteliedjes. Als iedereen klaar is gaan ze naar Moeder aarde. ‘Dat hebben jullie vlug gedaan en wat ziet het er prachtig uit’. De lieveheersbeestjes en andere kevertjes, torren, larven en hommels hebben ook onder de aarde geslapen en worden nu ook wakker. Het is een drukte van belang daar beneden. Maar boven op de aarde tovert de lentezon de groene blaadjes al aan de bomen. Het is lente in het land! Moeder aarde maakt de poort open en de feestelijke optocht van kevertjes, torren en wortelkindjes met bloemen lopen in de lentezon naar buiten. Ga maar eens naar buiten kijken of je ze al aan ziet komen.
IMG_20190218_112135
Door de inspiratie van dit verhaal zijn ook wij, gezellig kwebbelend, aan de slag gegaan met stofjes uitknippen en aan elkaar naaien, gerimpeld en geborduurd. Er zijn hele leuke wortelkindjes ontstaan met Moeder aarde en de sleutels. En nu komt de lente!

Eco-printen

Vorig jaar deed ik een workshop eco-printen bij Mauve-Lab. Ik was meteen enthousiast, want je volgt een natuurlijk en milieuvriendelijk proces. Wat je nodig hebt is heel basic: een paar liter water, bloemen, bladeren, touw, azijn, uien of zwarte bes of schillen van de walnoot. De vormen en kleuren van de planten worden op het textiel overgebracht door de stof met stoom te verhitten. Je kunt hiermee spelen om de verschillende effecten te laten ontstaan. Het resultaat is altijd weer een verrassing want elke textielsoort reageert anders op de planten. Pure zijde geeft bijvoorbeeld een heel andere print dan katoen of linnen.
IMG-20170721-WA0003
Mijn eerste werkstuk heb ik gemaakt met een oude linnenstof en met bladeren van onze walnootboom. Het geeft een hele mooie groene kleur, een beetje vaag geprint, maar daardoor juist zo mooi. De hele zomer lag het als tafelkleed onder dezelfde walnootboom. Ook leuk om te weten is dat de walnoot één van de oudste bomen is. Hij stamt uit 7000 jaar v Chr. en staat voor wijsheid. Insecten hebben een hekel aan de geur van de walnoot. Om overlast van vliegen en muggen te verminderen staan er vaak notenbomen op terrassen.
WP_20170826_16_54_43_Pro
Van een vriend kreeg ik een rol prachtig canvas uit India. Dat print erg mooi en ik kreeg de opdracht om er een eenvoudig A4-tasje van te maken. Ziehier het resultaat.
IMG_20190115_140017
Voor een frisse start en wijsheid in het nieuwe jaar geef ik er eentje weg!
Mocht je belangstelling hebben, mail me dan even en loot mee voor dit weggevertje.

Tot zover gekomen

Tot zover zijn we gekomen, is een zin uit een boek die ik altijd heb onthouden. Het is zo’n mooie zin die eigenlijk alles zegt over wat achter ons ligt. Omdat het mijn verjaardag was, moest ik eraan denken. Dat ik tot hier gekomen ben. Op één of andere manier vormen de dagen rond een verjaardag een tijd van overdenking. Niet alleen over wat was, maar ook over wat komen gaat. Dit is er van gekomen. Mijn inspiratie komt uit het Fries Natuurmuseum. Op een bootje worden de zeilen gehesen. De wind zal me wel ergens brengen, vanuit het niets naar iets. Het ligt er klaar voor. Stoffen en andere spullen genoeg. Dit ga ik verwerken in een verteljas over het thema water. Daar is heel veel over te vertellen. Maar dat komt in een volgend verhaal.
IMG-20181122-WA0006

Scharrelen

Wat is er leuker dan de boel een beetje bij elkaar te scharrelen. Je geeft de ruimte aan de natuurlijke gang van zaken en daardoor ontstaan vaak de leukste, spontane creaties. Zo liepen we in het Noorderleeg langs het Wad, met de wind door de haren en het was zo stil, je hoorde alleen de vogels. Als je naar de vogels kijkt dan zie je dat die ook van alles bij elkaar scharrelen aan wormpjes, slakjes en sprietjes en daarna zitten ze weer rustig op een hek en kijken om zich heen. Dat is het dacht ik. Gewoon een beetje scharrelen.
20180613_155810
Zo scharrelde ik ook wat rond op een marktje in de buurt en zag deze vintage naaimand. Wel leeg trouwens, wat ik jammer vond. Ik ben altijd nieuwsgierig naar die onverwachte spulletjes in zo’n naaimand. Omdat ik de mand aan iemand cadeau wilde geven die net is begonnen met naaien, heb ik maar bedacht om allerlei zelfgemaakte spulletjes bij elkaar te scharrelen. Knopen, een speldenkussen, wat bandjes, garen, een schaartje en stofjes in de kleuren waar ze van houdt. Het is heel leuk om op deze ludieke manier een naaimand te vullen. Mijn idee: lekker door blijven scharrelen deze zomer!
20180613_160929

De kracht van natuur en textiel

20180429_122429
De zonnekoninkjes, zo noem ik ze altijd. Ze bloeien weer volop, maken me vrolijk en ze zijn nog gezond ook. Als de zon schijnt en de mooie geopende paardenbloemen lachen me toe, dan pluk ik 365 bloemen. Voor elke dag één en daar maak ik dan een heerlijke jam van. Het is al een oud recept uit mijn favoriete boek ‘Feestelijk koken met onkruid’ van Danielle Houbrechts.
20180430_125412
Wil je deze jam ook maken, dan is hier het recept: knip de steeltjes van de paardenbloemen. Snij twee sinaasappels en twee citroenen in stukken en laat alles heel zachtjes koken in 1,5 liter water. Daarna zeef je het mengsel. Druk het mengsel daarbij heel goed uit. Kook een liter van het vocht met 500 gram geleisuiker speciaal. Doe het daarna in de potten en laat het afkoelen. De jam proeft een beetje naar marmelade en is heerlijk op pannenkoeken en geroosterd brood. Wat ik zo mooi vind aan de paardenbloem is dat de bloem staat voor de stralende zon, de pluizenbol voor de volle maan en de losse zaadpluizen voor de sterren. Om deze essentie van de paardenbloem vast te leggen heb ik bedacht om ze in textielverf te dompelen en daarmee 365 keer te stempelen op een oud laken. Het laken is van prachtig oud katoen en heeft een hele mooie, geweven uitstraling. Als we dan buiten een geroosterd broodje met paardenbloemenjam gaan eten op dit prachtige tafellaken, dan is mijn wabi-sabi credo weer rond. Zo maak je namelijk van niets iets.
20180430_125207

IJskristallen gordijn

WP_20170106_12_39_39_Pro
Afgelopen dinsdag was een magische dag. Het had gesneeuwd, de lucht was strak blauw en de zon scheen. Een fluitende vogel hoog tussen de bomen, het zachte geruis van de wind en knisperende sneeuw onder de schoenen was wat ik hoorde en toen begon het opnieuw zachtjes te sneeuwen. Ik ving een sneeuwvlokje op mijn handschoen. Een prachtig sneeuwkristal, helemaal intact. Lopend langs ons slootje zag ik weer de schoonheid van al die ijskristallen.
20180228_134220
Geïnspireerd door de ijskristallen is dit romantische gordijn ontstaan. De dun gehaakte kleedjes komen nog uit mijn familie. Ze zijn keurig gesteven en ik weet nog precies op welk tafeltje ze lagen. Ik kwam ze weer tegen toen ik inspiratie zocht voor de dromenvangers en dacht, verhip, het lijken wel ijskristallen. Verder heb ik nog een hele verzameling oud linnen en deze lap paste precies voor het raam en bij de kleurstelling van de kleedjes. De kleedjes heb ik er met de hand op vast geregen en niet te strak, zodat het een luchtig geheel blijft. En als de zon er dan ook nog doorheen schijnt, dan is het magische gevoel compleet.

Hartverwarmend

Wat een felicitaties en lieve reacties voor mijn jarige website. Héél hartelijk dank daarvoor.
Soms zijn er van die toevalligheden die op je pad komen. Zo viel mijn oog op dit prachtige gedichtenboekje ‘Dromen en Wensen’ voor kinderen. Het lag bij de Kringloop. Het is gemaakt door kinderen voor de ‘Doe Een Wens Stichting Nederland’. Zo mooi is het, dat je in dromen en wensen gelooft en dat dromen zelfs werkelijkheid kunnen worden. Een paar van deze gedichten wil ik graag met jullie delen. Intussen is de dromenvanger onderweg naar een nieuwe dromer. Door te geloven in wat je hart je ingeeft, is mijn droom uitgekomen.
20180204_144327
20180201_162425

Dromenvanger

20180127_134042
Op zorgboerderij Gerbranda State vroegen ze me om, samen met de deelnemers daar, dromenvangers te maken. Ik had eerder wel eens iets over dromenvangers gehoord, maar wist het fijne er niet meer van en dus ben ik eerst weer op zoek gegaan naar de betekenis. Het idee achter de dromenvanger is afkomstig van een Indianenvolk uit Noord Amerika. Zij geloven dat je met een dromenvanger boven je bed, nare dromen weert. Al eeuwenlang maken ouders dromenvangers voor hun kinderen om ze boven hun bedje te hangen. Ze gaan ervan uit dat de hemel doorweekt is met dromen. Goede dromen, maar ook slechte. Tijdens de nacht worden de slechte dromen in het web gevangen en volgens overlevering glijden ze er dan in de ochtend vanaf en drogen helemaal op in de zon. Goede dromen vinden ongehinderd weg door het centrum van de dromenvanger en treden daarmee het leven van de dromer binnen. Een dromenvanger bestaat uit een ring, meestal van wilgenhout, met daarin een web. Vaak zitten er kraaltjes of steentjes in het web en hangen er veren aan. De kleur van de dromenvanger vertegenwoordigt één van de vier elementen. Vuur is rood en goudgeel, water is zeegroen en wit, aarde is zwart en bruin en lucht is blauw. Hierdoor geïnspireerd ben ik aan de slag gegaan. In de blauwe zijn alle vier elementen verwerkt en het web is van wol gevlochten. Ik ga deze boven het bed hangen en hoop op vele fijne dromen. De andere is gemaakt van een oud gehaakt kleedje, met de glazen kralen van een kapotte ketting. En omdat mijn website vandaag alweer vijf jaar in de lucht is, geef ik deze naturel gekleurde dromenvanger weg. Wie me als eerste een mailtje stuurt, die krijgt hem.
20180127_134436

De cirkel is rond

IMG-20171231-WA0002
‘Elke dag een draadje is een hemdsmouw in een jaar’: mijn project voor 2017. Vandaag heb ik het 365ste lapje aangenaaid. Een stofje van mijn favoriete jurk en op het eenvoudige naaimachientje van beppe. Het project heeft me heel wat gedachten gebracht over wat was, wat is en wat er allemaal nog gaat komen. Zo werkend met draad en stofjes heb ik mijn weg van vele levensmomenten aanéén geregen. Werken met draad vraagt om de volle aandacht van het bezigzijn, om geen steken te laten vallen of ongewilde gaten te creëren. Maar soms ben je de draad even kwijt en ga je van je pad af. En dat heeft me ook wel weer dierbare en wijze lessen opgeleverd. Nu is de cirkel rond. Het symbool voor samenzijn, verdieping, verbindingen maken, voor de plek waar alles samenkomt en voor nieuwe uitgangspunten.
IMG-20171231-WA0001
Dit gedicht kwam ik tegen bij Sukha in Amsterdam. Het is heel toepasselijk bij de cirkel en ik wil het, samen met de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar 2018, graag met jullie delen.

Een stofje uit de natuur

Ik las een verhaal over een oma die vroeger voor alle kinderen en kleinkinderen een mooie kerstengel knutselde van natuurlijke materialen die ze in haar bos vond. Volgens haar waren dit beschermengeltjes voor de donkere dagen aan het einde van het jaar. Ik vond dit een mooie gedachte en ben ook op zoek gegaan in onze tuin naar een natuurlijk stofje. Mijn oog viel op de groene klimop die, als je goed kijkt, van nature al de vorm heeft van een engel. Geplukt, gerold en geplakt. En zie hier het resultaat. Ik las dat de klimop in de oudheid stond voor bescherming en trouw. Is dat niet een prachtige kerstgedachte? Ik wens dat iedereen toe in deze donkere dagen.
nieuwe items 047
Wil je deze eenvoudige engel zelf ook gaan maken? Hier de werkwijze. Je hebt een groot en een klein klimopblad, kralen, gedroogde hortensia en hobbylijm nodig. Rol het grote klimopblad op, waarbij de opening van het ontstane kokertje bij de steel dicht is en de onderkant uitwaaiert. Het spits toelopende rolletje plak je aan de achterkant vast. Het lijfje is dan al klaar. Het kleine blad plak je vast aan de rug van de engel. De steel van dit blad knip je af. De steel van het grote klimopblad schuif je door de kraal en zet je vast met een paar druppeltjes lijm. Plak met wat lijm de gedroogde hortensia op de kraal. Dan nog een touwtje aan de engel zodat ze kan hangen. Heel veel knutselplezier!
Vind je het leuk om zo’n engel te krijgen? Dan kun je me een berichtje sturen, want ik ga er drie weggeven. De eerste drie die me een mailtje sturen, krijgen de engel nog voor de kerst in de brievenbus.